Wadowice

n/a°C

" ... Największym niebezpieczeństwem jest,
kiedy się człowieka zniewala mówiąc mu jednocześnie
że czyni się go wolnym.
Temu musimy zapobiec." Karol Józef Wojtyła.
scorpion
kontakt wcieniusanpietro.blogspot.com zbyszekjurczak.pl wadowiceonline.pl pałacowy bajkopisarz blog dziadunia obywatel wadowic tatoo-krakow.com inicjatywawadowice.pl wadowickie ciekawostki cedron news
Start » SSLW RP O/KRAKOWSKI » Generał brygady, pilot Ludwik Krempa raz jeszcze…
Generał brygady, pilot Ludwik Krempa raz jeszcze… niedziela, 13 Listopad 2016, godz. 15:25

000Po krótkiej notce o nominacji weterana Bitwy o Anglię, Kawalera Orderu Virtuti Militari, pilota 304. Dywizjonu „Ziemi Śląskiej”, pułkownika pilota Ludwika Krempy do stopnia generała brygady uznałem, że warto szerzej przypomnieć sylwetkę tego niezwykłego a zarazem niezwykleokladka_front skromnego Człowieka.
I chociaż cały życiorys pana Generała mam zarejestrowany w formie nagrania video, rejestrowanego do monografii o Generale, którą przygotowuje historyk, prof. Julia Dziwoki, ja uczynię to posiłkując się publikacją płk. dra Jerzego Kuck, zatytułowaną „Lotnictwo Transportowe -XX- lecie Krakowskiego Oddziału SSLW RP”.

Generał brygady pilot Ludwik KREMPA urodził się 22 stycznia 1916 roku w Sanoku, jako syn Wawrzyńca i Anny z domu Kikta. Jego ojciec zmarł po zakończeniu I wojny światowej (służył w armii austro-węgierskiej), na skutek ran odniesionych na froncie. Dalszym wychowaniem małego Ludwika zajmowała się jedynie matka.

Do szkoły powszechnej uczęszczał w Sanoku, Krystynopolu i Krakowie, gdzie następnie został absolwentem Państwowej Szkoły Przemysłowej im. Stanisława Staszica. W tej szkole w 1936 zdał maturę i otrzymał tytuł technika mechanika. W czasie oczekiwania na powołanie do wojska, jego ciekawość wzbudziło lotnictwo. Za namową kolegi Edmunda Lagro (późniejszego pilota Dywizjonu 304. i 1586. Eskadry Działań Specjalnych) zainteresował się lotnictwem, po czym w połowie 1936 roku trafił do ośrodka w Bezmiechowej Górnej w rodzinnych stronach. Tu ukończył kurs szybowcowy i zdobył kategorię „A” pilota szybowcowego. W 1937 roku otrzymał powołanie do odbycia służby wojskowej w Szkole Podchorążych Łączności w Zegrzu.
Ponieważ posiadał uprawnienia pilota szybowcowego został skierowany do dalszej nauki w Szkole Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Dęblinie. Tam w styczniu po trzymiesięcznym szkoleniu ukończył okres rekrucki i jako słuchacz zaliczył lotnicze przedmioty teoretyczne. Następnie rozpoczął szkolenie praktyczne na lotnisku w Sadkowie. Tam pilotował samoloty RWD-8, PWS-26 oraz Bartel BM-5. Po ukończeniu kursu pilotażu podstawowego, jako rezerwista otrzymał przydział do 6. Pułku Lotniczego we Lwowie.
Od czerwca 1938 roku pracował, jako kreślarz konstruktor w firmie Zieleniewski i Spółka w Krakowie. W tym czasie, w randzie pilota rezerwowego, poprawiał swoje umiejętności lotnicze wykonując loty na samolotach Potez w 2. Pułku Lotniczym w Krakowie. 21 lipca 1939 powołano go na ćwiczenia dla rezerwistów do Eskadry Treningowej 6. Pułku Lotniczego, zaś w związku z realnym zagrożeniem konfliktu w Europie, nie został zwolniony do cywila, lecz skierowany do 66. Eskadry Obserwacyjnej.

Po wybuchu II Wojny Światowej, na początku kampanii wrześniowej pozostawał w eskadrze. 7 września 1939 roku, podczas wycofywania wojsk polskich jego eskadra znalazła się na lotnisku Polkowszczyzna niedaleko Nałęczowa. Tam poważnie zachorował i został przetransportowany do szpitala w Lublinie. Jednak po kilku dniach został ze szpitala zwolniony. Od personelu jeszcze w szpitalu dowiedział się, że do miasta zbliżania się wojska niemieckich i niemożliwym jest powrót do jego eskadry. Dołączył, zatem do rzutu naziemnego 2. Pułku Lotniczego, w którym służył odtąd jako pilot łącznikowy (wówczas latał na samolotach RWD-8). 17 września 1939 roku przebywał na lotnisku w Tarnopolu. Razem z kolegą mieli odlecieć do na inne lotnisko. Próba startu obu samolotów skończyła się niepowodzeniem. Pilot drugiego samolotu nie zdołał uruchomić swojego RWD-8. Wtedy pilot Ludwik Krempa, będąc już w powietrzu dostrzegł nadchodzące oddziały radzieckie. Postanowił wylądować i razem z kolegą podjęli wówczas pieszą ewakuację przez Stanisławów do Lwowa, a następnie do Krakowa. Pod koniec 1939 roku opuścił Kraków i wyjechał do swojej matki w rodzinnym Sanoku. Wkrótce dzięki pomocy kolegi rozpoczął pracę w kopalni w pobliskiej Grabownicy Starzeńskiej, zaś wiosną 1940 roku, wraz z grupą uciekinierów opuścił okupowaną Polskę przez zieloną granicę. Na Węgrzech został zatrzymany i odesłany z powrotem. Dopiero druga próba przedostania się na południe zakończyła się powodzeniem. Poprzez Ungwar, Záhony (gdzie mieścił się obóz dla uchodźców z Polski), Budapeszt, Belgrad, Grecję dotarł do Turcji, po czym  z portu w Mersin z grupą rodaków na statku „Warszawa” trafił do Hajfy.
Od 19 sierpnia 1940 roku został wcielony do Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Tutaj pilota Ludwika Krempe przekierowano do grupy przewidzianej do formowanych Polskich Sił Powietrznych w Anglii.
. . .
0001
…………………………………………………………

26 października 1940 roku znalazł się w polskiej bazie w Blackpool. 20 listopada 1940 roku  rozpoczął długi cykl szkoleń – najpierw przeszedł kurs sprawdzający w 15. EFTS (15. Szkoła Pilotażu Podstawowego) w Carlisle (wówczas wymagano od niego doszkolenia na maszynach brytyjskich oraz doszkolenia w zakresie procedur).
W lipcu 1941 roku rozpoczął praktyczne szkolenie, od sierpnia uczył się w 16. SFTS w Newton. 1 lutego 1942 roku otrzymał stopień oficerski. W lipcu 1942 roku przydzielono Go do jednostki szkolenia operacyjnego w 18. OTU w Bramcote. Tam zapoznał się z procedurami lotniczymi w jednostkach bojowych. 20 października 1942 toku został przydzielony do 304. Dywizjonu Bombowego „Ziemi Śląskiej im. Ks. Józefa Poniatowskiego”.
Wykonywał loty bojowe na maszynach Vickers Wellington, stanowiące patrole nad morzem celem wykrywania i niszczenia wrogich okrętów, w tym niemieckich łodzi podwodnych. (do jego zadań należało patrolowanie, fotografowanie, bombardowanie); ponadto uczestniczył w bombardowaniu portu w Bordeaux. Do lutego 1943 roku odbył 16 lotów.

Na zdjęciu dekoracja porucznika Ludwika Krempy Krzyżem Walecznych przez Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych generała Kazimierza Sosnkowskiego w 1943 roku.
. . .
0005
…………………………………………………………
W maju 1943 roku został skierowany na kurs doszkalający dla oficerów na stację RAF w Cosford, od lipca 1943 roku odbywał kurs zgrywania załóg w 6. OTU w Silloth. Po kursie 10 września wraca do 304. Dywizjonu Bombowego, jako dowódca załogi w składzie: porucznik nawigator Stefan Sawicki, plutonowy radiotelegrafista Wacław Szerszun, starszy sierżant strzelec Mikołaj Pawluczuk, sierżant strzelec Jan Gumiński, sierżant M. Piotrowski, sierżant. J. Zientek.

Wraz z załogą odbył kolejne 34. loty, wykonując zadania bojowe głównie nad Oceanem Atlantyckim i Zatoką Biskajską. W czasie jednego z patroli załodze udało się wykryć trzy okręty nieprzyjaciela, podając o nich dokładne informacje. Z tą załogą po odbyciu łącznie 50. lotów (ostatni z tury 21/22 czerwca 1944 roku), skierowany został na kurs dla instruktorów w szkole pilotażu 16. SFTS. Po ukończeniu kursu od 22 czerwca 1944 roku szkolił, jako instruktor pilotów na samolotach Oxford.
Po zakończeniu wojny, wrócił do Dywizjonu 304, który stał się wówczas jednostką transportową. 24 stycznia 1946 roku został przeniesiony do 301. Dywizjonu Transportowego „Ziemi Pomorskiej – Obrońców Warszawy” (w czasie służby odbywał loty na samolotach Halifax do Włoch i Grecji), w którym służył do rozformowania tej jednostki w grudniu 1946 roku.
Wstąpił więc do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia, w jego ramach od 10 stycznia 1947 roku służył na stacji w East Wretham. Został zdemobilizowany w styczniu 1949 roku.Służbę zakończył w polskim stopniu porucznika i brytyjskim flightlieutenanta. Choć w tym czasie porucznik Krempa otrzymał ofertę od lotnictwa Pakistanu, postanowił po zakończeniu służby pozostać w Wielkiej Brytanii.
W ramach kursów dla polskich żołnierzy ukończył kurs kreślarski. Rozpoczął pracę w firmie „Sentinel” w Shrewsbury jako kreślarz i projektant przy produkcji silników do autobusów. Po pięciu latach trafił do firmy „StonePlatt Company” w Crawley, w której był zatrudniony, jako projektant pomp głębinowych i systemów zasilania awaryjnego przez ponad 25 lat, aż do przejścia na emeryturę w 1981 roku.
Będąc na emeryturze w 1988 roku powrócił wraz z żoną do Polski. Aktualnie mieszka w Krakowie. Jest Honorowym Członkiem Krakowskiego Oddziału Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP. Mimo sędziwego wieku aktywnie uczestniczy w uroczystościach patriotycznych i spotkaniach kombatanckich.

W 2013 powstał film poświęcony Ludwikowi Krempie pt. „Wspomnień czar” mojego autorstwa.


Potem powstawały kolejne materiały filmowe, nie przybliżające zarówno postać weterana Bitwy o Anglię, ale te relacjonujące Jego udział w różnego rodzaju uroczystościach.

 


W styczniu 2014 roku, w 8. Bazie Lotnictwa Transportowego w Balicach zostały zorganizowane uroczystości z okazji  98. urodzin Ludwika Krempy, a kolejne w roku 2015.

 

Jest jednym z ostatnich żyjących polskich lotników z czasów II wojny światowej odznaczonych Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari (nr. 10301). We wniosku major Jerzy Kranc podał: „Na każdym kroku odznaczał się nadzwyczajną zaciętością i dążnością do wykonywania zadań, nawet za najwyższą cenę. Zasługuje w zupełności na odznaczenie Krzyżem Virtuti Militari”.

Na fotografii moment dekoracji Krzyżem Virtuti Militari, przez generała Stanisława Sosabowskiego.
. . .
0009
…………………………………………………………
Otrzymał również Krzyż Walecznych (dwukrotnie, w tym w 1943 – udekorował go generał Kazimierz Sosnkowski).
Odznaczony Medalem Lotniczym i Polową Odznaką Pilota.

W roku 2015, na wniosek Prezydenta RP, za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej, uhonorowany został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski…

W styczniu 2016 roku, uroczyście obchodziliśmy 100. rocznicę urodzin, wtedy jeszcze pułkownika pilota Ludwika Krempy.

I jak już informowałem, z inicjatywy Krakowskiego Oddziału Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP, w dniu 28 września 2016 roku, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, Prezydent RP mianował pułkownika pilota Ludwika Krempe do stopnia generała brygady.
. . .
general-pilot-ludwik-krempa
…………………………………………………………
0003 0027 dsc_0091-001 dsc_0226-001 dsc_3226 dsc_4207 dsc_6243 dsc_6295
…………………………………………………………

Fotografie: z archiwum gen. bryg. pil. Ludwika Krempy oraz Aleksander Gucwa, Jerzy Kuck, Halina Wyroba, Edward Wyroba.
Materiały filmowe: Edward Wyroba.
Prawa autorskie zastrzeżone.

(scorpion)
NAPISZ DO MNIE: KONTAKT