Wadowice

n/a°C

" ... Największym niebezpieczeństwem jest,
kiedy się człowieka zniewala mówiąc mu jednocześnie
że czyni się go wolnym.
Temu musimy zapobiec." Karol Józef Wojtyła.
scorpion
kontakt wcieniusanpietro.blogspot.com zbyszekjurczak.pl wadowiceonline.pl pałacowy bajkopisarz blog dziadunia obywatel wadowic tatoo-krakow.com inicjatywawadowice.pl wadowickie ciekawostki cedron news
Start » Ponad prawem » Wezwanie do wypełnienia ustawowego obowiązku…
Wezwanie do wypełnienia ustawowego obowiązku… poniedziałek, 25 Kwiecień 2016, godz. 00:05

000RADA MIEJSKA
Plac Jana Pawła II 23
34-100 WADOWICE

W E Z W A N I E
do wypełnienia przez Przewodniczącego
oraz Radnych Rady Miejskiej w Wadowicach

obowiązku wynikającego z art. 304. § 1. i § 2. kpk
w związku z art. 231. § 1. i § 2. kk.

Wzywam Przewodniczącego Rady Miejskiej w Wadowicach – pana Józefa Cholewkę oraz pp. Radnych Rady Miejskiej w Wadowicach, o przyjęcie na najbliższej Sesji Rady Miejskiej w Wadowicach – 27 kwietnia 2016 roku – rezolucji, którą przywołani wyżej dopełnią prawnego obowiązku wynikającego z art. 304. § 1. i § 2. kpk w związku z art. 231. § 1. i § 2. kk, w sprawie przekroczenia przez burmistrza Wadowic – przy wykorzystaniu zajmowanego stanowiska i pełnionej funkcji oraz z niskich pobudek osobistych – uprawnień przy:
– wypowiedzeniu umowy najmu najemcy części parkingu należącego do zasobów Gminy Wadowice, położonego w Wadowicach, przy ul. E. i K. Wojtyłów,
– dopuszczeniu się przez burmistrza Wadowic samowoli budowlanej na działce gruntowej należącej do zasobów Gminy Wadowice położonego w Wadowicach, przy ul. E. i K. Wojtyłów, w postaci wykonania przez i na polecenie burmistrza parkingu,
– usuwaniu skutków przywołanej powyżej samowoli budowlanej,

którym to działaniem, znanym Przewodniczącemu Rady Miejskiej w Wadowicach oraz pp. Radnym, burmistrz Wadowic Mateusz Klinowski naraził Gminę Wadowice na straty finansowe znacznej wartości.

U Z A S A D N I E N I E

Poza wszelkimi sporami pozostaje, że wykorzystując zajmowane stanowisko i pełnioną funkcję, wyłącznie z niskich pobudek osobistych, opartych o animozje i niechęć do najemcy, nawet nie ukrywanych przez Mateusza Klinowskiego, wyrażanych publicznie licznymi materiałami oraz komentarzami na blogach i portalach społecznościowych, burmistrz Wadowic zaproponował – bez żadnego ekonomicznego uzasadnienia – najemcy przywołanej wyżej działki gruntowej podwyżkę opłaty za jej wynajem o 100 % kwoty podstawowej, dysponując jednocześnie pełną wiedzą, że najemca na taką podwyżkę opłaty za wynajem nie wyrazi zgody.

Skutek tych działań był do przewidzenia tak, jak dało się przewidzieć również, że swoją decyzją burmistrz Wadowic zmierzał do rozwiązania umowy najmu z najemcą, co skutecznie zrealizował, chociaż taka decyzja była nie tylko błędna, ale przede wszystkim szkodliwa ekonomicznie dla mieszkańców i budżetu Gminy Wadowice. Była to po prostu decyzja niosąca za sobą znaczne straty finansowe do budżetu Gminy Wadowice.

A ponieważ stała się już nieodwracalna, strat tych – przeliczając kwotę roczną wpływu środków finansowych do budżetu gminy przez kolejne lata, w których Gmina Wadowice bezpowrotnie pozbawiona została po tej decyzji burmistrza Wadowic stałego, a zarazem terminowo i rzetelnie płaconego przez najemcę dochodu – nikt nie jest już dzisiaj w stanie wyliczyć.
Nie rodzi też żadnego sporu, że również wykorzystując zajmowane stanowisko i pełnioną funkcję, burmistrz Wadowic, uznając siebie – z racji tego zajmowanego stanowiska i pełnionej funkcji, za funkcjonariusza publicznego – za funkcjonariusza stojącego ponad prawem, dopuścił się nie tylko samowoli budowlanej, którą kolejny raz naraził Gminę Wadowice na straty finansowe /wyznaczenie „gminnego” darmowego parkingu bez wymaganego prawem zezwolenia i bez rozgraniczenia geodezyjnego oraz namalowanie stanowisk parkingowych/.
A kiedy ta samowola budowlana, zagrożona sankcjami z mocy ustawy stała się faktem, kolejne straty finansowe dla budżetu Gminy Wadowice niosło za sobą usuwanie tej samowoli, nadto również z naruszeniem prawa przy piaskowaniu linii parkingowych w przestrzeni publicznej za prowizorycznym namiotem, nie chroniącym przed szkodliwym dla zdrowia ludzi i zwierząt pyłem.

I nie będę tych kryminogennych działań szerzej opisywał, ponieważ są one ogólnie znane i udowodnione. Podobnie jak i to, że te kryminogenne działania burmistrza Wadowic znane są Przewodniczącemu Rady Miejskiej w Wadowicach oraz pp. Radnym.

A to powoduje, że odpowiedzialność za nadużycie władzy publicznej w przypadku niezawiadomienia o popełnieniu przez burmistrza Wadowic opisanych wyżej przestępstw spoczywa przede wszystkim na Przewodniczącym Rady Miejskiej w Wadowicach oraz pp. Radnych i nie tylko z racji sprawowania w/w nadzoru nad działaniami burmistrza, ale z obowiązków jakie na obywateli polskich a zarazem przedstawicieli lokalnego samorządu nakładają zapisy art. 304. § 1. i § 2. k.p.k.

Poszukując odpowiedzi na pytanie o rzeczywisty charakter relacji między przepisem art. 304. § 1. i § 2. k.p.k. oraz przepisem art. 231. k.k., wskazać należy, że kryminalizacja zachowań funkcjonariusza publicznego polegających na przekroczeniu uprawnień lub niedopełnieniu obowiązków i prowadzących w ten sposób do stworzenia stanu zagrożenia dla interesów publicznych lub prywatnych ma związek z konstytucyjną zasadą legalizmu wyrażoną w art. 7. Konstytucji RP, zobowiązującą organy władzy publicznej do działania na podstawie i w granicach prawa.

Nie może budzić więc wątpliwości, że niedopełnienie obowiązku obejmuje również czynności mieszczące się w zakresie uprawnień radnego wynikających nie tylko z ustawy o samorządzie gminnym, ale również z innych ustaw.
A to skutkuje, iż niedopełnienie obowiązków ustawowych może przybierać także postać nienależytego ich wykonania, sprzecznego z istotą lub charakterem danego obowiązku ustawowego, wraz z prawnymi skutkami takiego niedopełnienia.

Przypomnę może panu Przewodniczącemu i pp. Radnym, iż podmiotem przestępstwa określonego w art. 231. § 1-3 kk., może być jedynie funkcjonariusz publiczny, tj. osoba należąca do kręgu funkcjonariuszy zdefiniowanego przez art. 115. § 13. tej samej ustawy. Jest to więc przestępstwo indywidualne właściwe, do którego znamion należy przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków wynikających z przepisów określających ich zakres w związku z zajmowanym stanowiskiem lub pełnioną funkcją /przepisy ustawy i rozporządzenia wykonawcze, w tym regulaminy, statuty/, a także z istoty zajmowanego stanowiska lub pełnionej funkcji.
Z przekroczeniem uprawnień mamy do czynienia przede wszystkim wtedy, gdy funkcjonariusz publiczny podejmuje czynność wykraczającą poza jego uprawnienia służbowe /np. decyzję pozostającą w kompetencji kierownika organu lub urzędu/.
Jednak przekroczeniem uprawnień jest również czynność mieszcząca się wprawdzie w zakresie uprawnień funkcjonariusza, ale do podjęcia której nie było podstawy faktycznej lub prawnej; jest nim także wykonanie czynności, które stanowiło wyraźne nadużycie tych uprawnień.

Nadto dodam, że samo przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków przez funkcjonariusza nie wypełnia jeszcze znamion przestępstwa, choć może być podstawą odpowiedzialności służbowej lub dyscyplinarnej /por. wyr. SN z 25 XI 1974 r., II KR 177/74, OSPiKA 1976, nr 6-9, poz. 122/.

Jednak niezaprzeczalnie do znamion przestępstwa należy działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego /art. 231 § 1/. Przyjmuje się, że do dokonania tego przestępstwa niezbędne jest stwierdzenie, że zachowanie funkcjonariusza /działanie lub zaniechanie/ stworzyło realne niebezpieczeństwo powstania szkody /z czym mamy do czynienia w opisanym tu przypadku/, a nie tylko samo zagrożenie potencjalne lub ogólne /por. R. Góral, Komentarz, s. 368/.

Ze sformułowania art. 231. § 1. nie wynikają żadne wskazania co do charakteru grożącej szkody. Uzasadniona jest więc szeroka wykładnia, obejmująca zarówno szkodę materialną, jak i niematerialną, w tym krzywdę moralną, co wiąże się z różnym charakterem dóbr, którym może zagrażać omawiane przestępstwo /por. uch. SN z 29 I 2004 r., I KZP 38/04, OSNKW 2004, nr 2, poz. 14/.

Nadto przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązku w omówionym typie podstawowym jest przestępstwem umyślnym, które można popełnić zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym /zachodzi on, gdy sprawca uświadamia sobie, iż przekraczając uprawnienia lub nie dopełniając obowiązku, sprowadza zagrożenie dobra publicznego lub prywatnego i z tym się godzi/. Typem kwalifikowanym przestępstwa jest również działanie funkcjonariusza w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej /tj. bezprawnej korzyści, niekoniecznie finansowej, dla siebie, jak i dla kogoś innego – zob. art. 115. § 4./.

W tym typie jest to przestępstwo, które można popełnić jedynie z zamiarem bezpośrednim kierunkowym.

Najdalej idącą zmianą w zakresie omawianej problematyki, jaką wprowadził k.k. z 1997 roku, jest ograniczenie przewidzianej w art. 231. § 4. klauzuli subsydiarności.

Oznacza to, że wszelkie inne nadużycia ze strony funkcjonariusza, które wypełniają znamiona art. 231. § 1., 2. lub 3. i zarazem znamiona innego przestępstwa, powinny prowadzić do kumulatywnej kwalifikacji prawnej na podstawie odpowiedniego przepisu art. 231. kk oraz przepisu dotyczącego czynu karalnego, popełnionego w związku z przekroczeniem uprawnień lub niedopełnieniem obowiązków.

Przechodząc do meritum odniosę się do odpowiedzialności za nadużycie władzy publicznej w przypadku niezawiadomienia o popełnionym przestępstwie, o którym funkcjonariusz powziął wiedzę.

Bowiem dla ustalenia kręgu adresatów obowiązku zawiadomienia o popełnionym przestępstwie nie ma znaczenia to, czy dana osoba jest funkcjonariuszem publicznym w rozumieniu stosownych przepisów, jednak ten status decydować będzie o możliwości pociągnięcia osoby zobowiązanej do zawiadomienia do odpowiedzialności karnej na podstawie art. 231. k.k. w razie niewypełnienia tego obowiązku.
Nie dostrzegając dostatecznych i przekonywających racji przemawiających za przyjęciem, iż obowiązek zawiadomienia o przestępstwie przewidziany w art. 304. § 2. kpk, obciąża każdego funkcjonariusza publicznego wykonującego swoje zadania w ramach instytucji państwowej i samorządowej, przyjąć należy, odwołując się także do zasady in dubio w zakresie rozważań prawnych, że za adresata obowiązku przewidzianego w art. 304. § 2. kpk., zostanie uznana grupa osób związanych z instytucją państwową lub samorządową, a zarazem wszystkie osoby ponoszące w nich szczególną odpowiedzialność.

Dlatego jak we wstępie – wzywam Przewodniczącego Rady Miejskiej w Wadowicach – pana Józefa Cholewkę oraz pp. Radnych Rady Miejskiej w Wadowicach, o przyjęcie na najbliższej Sesji Rady Miejskiej w Wadowicach uchwały, którą przywołani wyżej dopełnią prawnego obowiązku wynikającego z art. 304. § 1. i § 2. kpk w związku z art. 231. § 1. i § 2. kk, w sprawie przekroczenia przez burmistrza Wadowic – przy wykorzystaniu zajmowanego stanowiska i pełnionej funkcji oraz z niskich pobudek osobistych – uprawnień przy:
– wypowiedzeniu umowy najmu najemcy części parkingu należącego do zasobów Gminy Wadowice, położonego w Wadowicach, przy ul. E. i K. Wojtyłów,
– dopuszczeniu się samowoli budowlanej na działce gruntowej należącej do zasobów Gminy Wadowice położonego w Wadowicach, przy ul. E. i K. Wojtyłów, w postaci wykonanego przez i na polecenie burmistrza parkingu,
– usuwaniu skutków przywołanej powyżej samowoli budowlanej,
którym to działaniem, znanym Przewodniczącemu Rady Miejskiej w Wadowicach oraz pp. Radnym, burmistrz Wadowic – Mateusz Klinowski naraził Gminę Wadowice na straty finansowe znacznej wartości.

e-mailJednocześnie wzywający wnosi do Adresatów tego wezwania, aby w terminie 7. dni po najbliższej Sesji Rady Miejskiej w Wadowicach poinformowali wzywającego o sposobie i realizacji niniejszego wezwania.

Nadto wzywający informuje, że pozostawienie powyższego wezwania ad acta będzie musiało skutkować przystąpieniem przez wzywającego do wypełnienia prawnego obowiązku wobec Wezwanych, bowiem tylko taki obowiązek na wzywającego nakłada art. 304. § 1. kpk.

Edward „Scorpion” Wyroba

(scorpion)
NAPISZ DO MNIE: KONTAKT